Wilders 2.0

WILupdateHeel langzaam begint bij mij het gevoel te ontstaan dat Wilders, na jaren van schreeuwen en schelden, een tweede fase ingaat en wel die van een bedreiging van de rechtstaat.

Waren zijn aanvallen in eerste instantie gericht op groepen en partijen, nu is er een kentering naar meer het aanvallen van de democratie zelf. Het steeds benoemen van nep-parlement is hier een voorteken van.

We zijn de laatste jaren alleen maar bezig geweest om Wilders te beschermen en al zijn uitspraken maar te verdedigen, met het zo belangrijke democratische instrument, de vrijheid van meningsuiting. Hier ben ik het trouwens geheel mee eens omdat dit ook zeer belangrijk is. Het geeft ook helemaal niet om dit te doen, omdat met het schreeuwen van dit soort onzinnige teksten nooit de democratie in gevaar komt. Hij heeft al een keer een klein beetje meegeregeerd maar zelfs al zou hij onze nieuwe MP worden is er niets aan de hand. Ook Wilders zal zich moeten houden aan de geldende wetten binnen ons bestel en zal dus elke keer bot vangen als hij grootse dingen wil doen. Om hieraan te ontsnappen kan alleen door te werk te gaan buiten de democratie om en hier schuilt het gevaar. Als hij echt wil uitvoeren wat hij zegt, uit de EU, alle moslims het land uit, dan zal hij van de dictatuur van de meerderheid (democratie) moeten evolueren naar dictatuur van de enkeling (dictator). Dit laatste is natuurlijk de bijl aan de wortels van onze democratie.

Zelf zit ik een beetje in een spagaat omtrent de actie van voorzitter Ankie Broekers-Knol met het uitzetten van de microfoon van mevr. Faber van de PVV in de Eerste Kamer. Je zou de opmerking ‘nep-parlement’ kunnen zien als een ondermijning van onze rechtstaat en dat is, ook voor politici, zeer verwerpelijk en daarom is het uitzetten van de microfoon dus een juiste beslissing. Maar zelf ben ik een beetje bang dat het hier gedaan is om te redden wat er te redden valt om het eigen imago wat op te vijzelen. Wat ze eigenlijk doet is vrijheid van meningsuiting van ons als bevolking bestrijden met het wegnemen van dit belangrijke recht. Beter zou zijn geweest om Faber/Wilders te wijzen op het feit dat de PVV bezig is met het ondermijnen van de rechtstaat en dit is zeer verwerpelijk zeker voor een politici. Wilders deed dit trouwen ook al bij zijn proces in 2010 toen hij zei “dit is een politiek proces en het is begrijpelijk dat miljoenen mensen geen vertrouwen meer hebben in onze rechtstaat”. Ook hier hebben toen de rechters zeer klungelig gehandeld omdat ze niet waren berekend op een tot de tanden toe gewapende politicus.

Grote vraag blijft hoe wapenen we onze democratie hiertegen zonder het aantasten van vrijheden die juist het groot goed vormen? Dat er iets moet gebeuren lijkt me duidelijk, want Wilders 2.0 zal alleen maar erger worden. Na een aanval op het parlement zal hij zijn vizier gaan verleggen naar de Provincies en de Gemeenteraden. Binnen het huidige systeem zal hij nooit kunnen bewerkstelligen wat hij voor ogen heeft, maar als hij maar genoeg mensen laat geloven dat dit systeem niet deugd, is er, voordat je het weet, een nieuwe fascistische dictator.

Advertenties

De valse oorlog van Wilders

CHarDe oorlog die Wilders ons wil doen geloven bestaat niet. Ja, natuurlijk is het oorlog, maar deze vindt plaats in het middenoosten tussen Moslims onderling. Als je de miljoenen slachtoffers van alleen al het conflict in Syrië  niet ziet, dan ben je echt steken blind. Maar dit is een oorlog van Moslims tegen Moslims en niet van de Moslims tegen het westen.

Daarom is het ook walgelijk dat deze dorpsgek dit gegeven gebruikt om mensen bang te maken en stemmen te trekken voor zijn eigen narcistische populistische doelen. Het leed van andere gebruiken voor je eigen glorie.

Niemand in het westen is in oorlog en ook onze vrijheid van meningsuiting is niet in gevaar. Wel zijn we zo nu en dan slachtoffer van mensen zonder remming van fatsoen, die zwakke mensen van geest gebruiken om hier aanslagen te plegen, om daar thuis profijt van te hebben en zo meer fundamentalistische medestanders te kweken.

Daarom nogmaals, het is wel oorlog, alleen niet met ons. In het hele midden oosten is er een oorlog bezig van mensen die in vrijheid willen zeggen wat ze willen, mannen die openlijk willen zeggen dat ze atheïst zijn of homoseksueel. Of vrouwen die ongesluierd over straat willen lopen of gewoon autorijden. Die oorlog is gaande, meneer Wilders en niet uw misselijkmakende schijn oorlog.

Als je toch nog een zin wil geven aan het vreselijk leed van wat zich in Parijs afspeelt, is het wel dat deze mensen zijn gestorven in de strijd om het vrije woord in Syrië en vele omringende landen en niet om het vrije woord hier in het westen. Want meneer Wilders gelukkig kan ik SCHRIJVEN WAT IK WIL.

Evenement Rotterdam versus Haaksbergen

MonstertruckNet terug van een korte vakantie in Schotland, lees ik maandag al het nieuws rondom het tragische ongeluk met de monstertruck in Haaksbergen. In de avond zie ik tevens de reportage bij Nieuwsuur hierover en volg dit met grote belangstelling vanwege beroepsmatige interesse. Ons bedrijf MY-Productions is producent van o.a. grote publieke evenementen (Wereldhavendagen, Veteranendag Redbull Airrace, Bevrijdingspop enz.) en heeft veel te maken met aanvragen van vergunningen voor evenementen. De korte vakantie was mede dankzij het vele werk van de afgelopen weken rondom de productie van de Wereldhavendagen in Rotterdam. Vele maanden is ons team bezig met deze organisatie, waar in 3 dagen over een groot gebied zo’n 450.000 mensen komt. In een stad als Rotterdam, waar meen ik zo’n 40 grote publieke evenementen per jaar worden gehouden, is het kennisniveau hierover zeer hoog. Misschien moet ik wel zeggen, één van de beste van Nederland wat evenementenvergunningen betreft. Hoe anders is dit in kleinere gemeentes en dorpen. Dit is waarschijnlijk logisch, maar ik verbaas mij vooral over de commentaren vanuit diverse hoeken over hoe dit heeft kunnen plaatsvinden. Het vergunningentraject van b.v. de Wereldhavendagen beslaat maanden voorbereiding, vele vergaderingen met deskundigen van Politie, Gemeente, GGD, bouw en woningtoezicht enz. Er zijn vergaderingen waar soms wel 15 verantwoordelijken/deskundigen aanwezig zijn. Dit resulteert uiteindelijk is een draaiboek van het evenement met daaraan gekoppeld een zeer uitgebreid calamiteitenplan en even dik veiligheidsplan. Beroepsmatig zou ik niet anders willen dan deze manier van werken en ik ben dan ook blij met deze grondige samenwerking met de gemeentelijke diensten om een evenement als deze met een minimum van risico’s te organiseren.

Dan nu het grote verschil met de kleinere gemeentes in Nederland, waar deze kennis niet aanwezig is. Naar mijn mening kan er zoveel georganiseerd worden in dorpen en kleinere gemeentes, juist omdat niet, zoals in Rotterdam, elk evenement zo behandelt wordt. Als dit wel het geval zou zijn, kon naar mijn mening bijna niets meer worden georganiseerd vanwege financiële consequenties. Maar dit houd dan wel in dat we niet bij elk incident moord en brand moeten gillen als gemeenschap dat een gemeente fout heeft gehandeld. Met andere woorden, gaan we met deze wetenschap ook een bepaalde mate van risico accepteren? Uit de reactie van de tv reportages af te leiden denk ik van niet, maar is dit ook de mening van de rest van Nederland? Ik zou dit graag willen illusteren met een voorbeeld wat bij ons op kantoor ter spraken kwam.

Op zondag 21 september deed de vrouw en dochter van een medewerker van ons kantoor mee met de jaarlijkse Spaarndamse-prutloop. Ter informatie wil ik meegeven dat deze man net weken heeft vergaderd met de gemeente Rotterdam over veiligheid van publiek. Aangekomen op deze mooie zondag in september ziet hij een grote rij open vrachtwagens, waar alle deelnemers (ik meen zo’n 700) in moeten plaatsnemen die vervolgens in colonne naar de start weilanden verderop worden gebracht. Hierbij een link met de foto’s van dit tafereel. Op één van de foto’s kunt u zien dat dit alles ook nog eens wordt begeleid door de politie. Nou ben ik geen verkeersdeskundige, maar je hoeft dit ook niet te zijn om te beseffen dat hier verkeersregels worden overtreden. Dit staat nog los van het feit dat je niet moet denken aan de risico’s onderweg. Deze colonne gaat over kleine en in sommige jaren glibberige dijkjes op weg naar de startplaats. Ik hoop dat je de stijgende verbijstering van onze kantoorgenoot in deze begrijpt. Kan dit anders? Ja, natuurlijk. Vraag 5 euro meer en breng de mensen zoals het hoort met bussen naar de startplek.

Dit voorbeeld hierboven geef ik, omdat ik mij kan herinneren dat enkele jaren geleden er een ongeluk gebeurde in Boekel, omdat een Carnavalswagen met ik meen 2 sportteams erop kantelde bij een rotonde, met als gevolg vele gewonden. Lering is hier blijkbaar niet uit getrokken, want anders kan ik mij de toestemming voor de verplaatsing van mensen zoals in Spaarndam niet voorstellen.

Blijf ik met de vraag zitten of we nu procedures qua verlening van vergunningen zoals in Rotterdam ook gaan toepassen in de rest van Nederland of gaan we hier in marchanderen, zodat dit soort evenementen mogelijk blijven en accepteren we als gemeenschap dat het dan ook soms fout kan gaan. Het blijft voor mij een moeilijke afweging omdat ik niet zou willen dat regelgeving nog meer evenementen onmogelijk zouden maken. Wel moet mij van het hart dat ik bang ben dat aanscherping van de regelgeving naar aanleiding van dit ongeluk waarschijnlijk zal leiden tot nog meer werk en kosten voor de organisatoren, die nu al de dingen goed voor elkaar hebben en dat er voor de kleinere evenementen waarschijnlijk niets zal veranderen. Maar misschien is dit maar gewoon iets wat we moeten accepteren.

God de Mol en zijn Utopia

GodDeze avond is het dan zover, onze Nederlandse God „de Mol” heeft ook een proeftuin. Was er volgens velen van ons ooit een God die die aarde schiep en in al zijn almachtig niet ging ingrijpen, omdat hij wilde zien wat er van ons zou worden, heeft SBS6 nu zijn eigen laborant. Wat walg ik toch van dit soort programma’s en waarom gebruikt deze zeer talentvolle ondernemer zijn capaciteiten niet om mooie dingen te maken. Waarschijnlijk omdat mooie dingen veelal niks opbrengen en pervers, in welke vorm dan ook, meestal succesvol is en dus geld in het laatje brengt.

Maar misschien is het wel zo eerlijk om uit te leggen waarom ik dit zo’n smakeloos en vreselijk programma vindt. Allereerst is het de zoveelste variatie op een thema. Na Big Brother zijn over de hele wereld honderden programma’s gemaakt gelijk aan of lijkend op Big Brother. Nu SBS6 slechter gaat dan ooit is het altijd goed terug te grijpen naar een oud succes. Of deze formule in het tijdperk lang na BB nog steeds zal werken vraag ik mij af, maar het gaat mij even niet om het wel of niet succesvol zijn van zijne heiligheid, maar meer om de inhoud. Ik wens God de Mol al het beste toe. Onder het mom van sociaal experiment wordt iets halfbakken nagebootst wat je op elk hoek van de straat in een onderontwikkeld land ook kunt aanschouwen. Elke dag zijn er in de wereld miljoenen volwassenen en kinderen die met niets iets proberen te maken van hun leven. Waar haal je de gore moed vandaan om te beweren dat je hier ook zoiets creëert maar wel met een geldprijs op het einde en een ziekenhuis om de hoek als het echt fout gaat.

In plaats van deze surrogaat samenleving van de Mol kun je beter kijken naar de schrijnende werkelijkheid in de straten van Congo, Liberia of Zimbabwe. Waarom heeft hij niet iets gemaakt met honderden camera’s in deze straten, dan hadden de hoofdrolspelers misschien nog iets van medelijden kunnen opwekken en had voor elke live stream er weer een echte dag eten tegenover gestaan. Nee in plaats van de werkelijkheid, die toch altijd harder is dan onze fantasie, scheppen we liever onze eigen harde wereld met een kip, wat stro en een telefoon, lekker afgebakend op gezette tijden van een half uur met de wetenschap dat het eindig is.

Onze dochter is naar boven gegaan een uurtje geleden met de mededeling dat ze Utopia ging kijken. Van mij mag ze natuurlijk en ik zal zelf de laatste zijn die iemand zal veroordelen die het wel mooi vindt. Zelf zal ik geen 5 minuten vrijwillig naar dit programma kijken en voor die genen die zullen zeggen „maar” zeg ik alvast je hoeft niet te zwemmen om te weten dat je nat wordt. De enige vraag die overblijft is zal de verlosser in december 2014 zijn verloren schapen in de armen kunnen nemen of zal het geloof in de Mol een vroegtijdige dood sterven samen met planeet SBS6.

Obamacare en Cultuur

bhoguitarAfgelopen zaterdag heb ik met een groep vrienden een bokbier tocht gemaakt langs 7 cafés in de buurt van Haarlem. Heerlijk, zo’n combinatie van sportief 22 km lopen, en tevens de innerlijke mens verwennen. Bij één van de stops kwam ons gesprek al snel op de huidige politieke zaken die spelen, en in dit geval de Obamacare. Wat we ons afvroegen was niet zozeer wat er goed of slecht aan is, maar meer waarom veel mensen reageren zoals ze reageren. Wij, als Europeanen staan snel met het vingertje klaar dat een algemene ziektekostenverzekering fantastisch is, maar waarom zijn dan zoveel Amerikanen tegen? Kan het zijn dat er meer diepgewortelde gevoelens, zoals vrijheid, spelen waardoor er minder plek is om iets met andere ogen te bekijken?

Het is duidelijk, lijkt me, dat de Amerikaan een groot gevoel van vrijheid heeft en de Amerikaanse overheid veel meer gewenste afstand heeft tot zijn burger. Voor de Amerikaan is zorgen voor je eigen hachje een groot goed, hierdoor komt ook de voor ons onbegrijpelijke houding ten opzichte van wapens. Vele Amerikanen zien de ziektekostenverzekering als een grote inbreuk op hun privacy. Zij denken letterlijk “waar bemoei je je mee”? Dit kan je natuurlijk raar of belachelijk vinden maar je kunt ook denken, goh, wat is dat grappig dat wij hier zo anders over denken. Het is natuurlijk logisch dat, als er zulke grote verschillen zijn in opvattingen dat dit cultureel gevormd is en niet zomaar uit de lucht komt vallen. Wat hier tegenover elkaar staat is het ultieme land van de vrijheid tegenover onze verzorgingsstaat.

Als we eens kijken waar dat zichtbaar is, hier een paar voorbeelden. In een land als Amerika willen ze niet dat de overheid zich te erg bemoeid met het dagelijks leven en daarom werkt bijvoorbeeld het doneren aan cultuur daar zo goed, omdat het vanuit de mensen zelf komt. De mensen zien het als hun verantwoordelijkheid om dit in stand te houden. Bij ons zien we dit als een plicht van de overheid door middel van subsidies. Daar staat weer tegenover dat wij weer één van de meest plichtsgetrouwe belastingbetalers zijn. En hier kun je weer uit concluderen dat wij zeer goed snappen dat, als je de overheid deze verantwoordelijkheid geeft, je ze ook de middelen moet geven om het uit te voeren. Deze fundamenteel andere benadering van dezelfde zaak moet wel in ogenschouw worden gehouden, als we ergens een mening over hebben, lijkt me. Daarom gaat bijvoorbeeld ook de huidige benadering van de VVD mank, als het gaat om financiering van de culturele instellingen in Nederland. Ze willen een systeem, dat prima werkt in Amerika, invoeren in een gebied wat geheel ingesteld is op verzorging vanuit de staat. Deze zin kan je dus ook kopiëren als het gaat om ziektekostenverzekering invoeren in Amerika.

Op een gegeven moment gaat dit natuurlijk scheef en waar in Amerika veel minder belasting wordt betaald, zijn ze blijkbaar toch niet bij machte om het geld, wat niet naar de overheid gaat, goed te besteden aan hun lichamelijke zorg. Net zo goed dat een overheid bij ons, met alle belastingen die ze krijgt, blijkbaar geen goede balans meer kan vinden tussen uitgaven aan cultuur en zorg. Zoals met zo veel dingen zal de waarheid wel ergens in het midden liggen. Beetje minder overheidsbemoeienis en wat meer eigen verantwoordelijkheid en vice versa. Een beetje beter begrip hebben voor elkaars standpunten is altijd goed en dat is een waarheid die voor beide kanten van de oceaan opgaat.

Slavernij verleden

Zwarte PietIk word heel langzaam schijt ziek van de Zwarte Piet discussie in Nederland. Ik vindt het niet een vreselijk fout overblijfsel van ons verleden, als de grootste slavendrijvers die we geweest zijn, maar het is zo. Dit jaar vieren we 150 jaar afschaffing van de slavernij, maar blijkbaar is het zoveel jaar later nog steeds niet bespreekbaar. We steken liever onze kop in het zand dan de waarheid onder ogen zien. Toen schoolmeester Jan Schenkman in 1850 onze huidige Zwarte Piet  introduceerde had hij duidelijk de zwarte knecht voor ogen, zoals die in de hoofden leefde 13 jaar voor het afschaffen van de slavernij. Natuurlijk is bij de viering heden ten dagen deze gedachte aan slavernij bij 90 procent van de mensen geen issue meer, maar blijkbaar is er een kleine groep, die hier wel aanstoot aan neemt. En dan heb ik het nog niet over de verbazing in het buitenland over dit feest bij ons.

Elke discussie over dit onderwerp wordt door het gros van de mensen de grond in geboord met “lekker belangrijk”, de kinderen zijn echt niet racistisch. Nee, dat zijn ze niet, maar het is veel makkelijker om je kop in het zand te steken dan je kind het volgende uit te leggen. ‘Jantje, luister eens, dit is de echte geschiedenis van Zware Piet. Nederland was tussen 1650 en 1850 één van de rijkste landen in de wereld. Dit kwam, omdat we allemaal Zwarte mensen als gevangenen voor ons lieten werken in alle uithoeken van de wereld. We roofden op die plekken alle grondstoffen, brachten die naar Nederland en noemden dat handelsgeest.’ Onze welvaart van heden ten dage hebben we nog steeds hieraan te danken. Tegenwoordig praten we natuurlijk niet meer over deze grove misdaad uit onze geschiedenis, maar gelukkig hebben we Zwarte Piet nog, die ons elk jaar hier weer even aan herinnert.

Deze uitleg zal wel nooit gegeven zijn aan een kind in Nederland, maar komt wel het dichtst bij de waarheid. Natuurlijk had Jan Schenkman dit beeld voor ogen toen hij Piet bedacht. In deze tijd vinden we het  not done meer om in een Comedy een rel-nicht op te voeren zoals Mr Humphreys in are you being served. We laten ook geen vrouw meer zien met stofdoek op en een strijkbout in de hand. Zou het beeld van een zwarte knecht met een witte baas op een paard  ooit bedacht zijn zonder het verleden? Ik zou zeggen: ken je verleden en maak het vooral bespreekbaar. Wat als ik morgen een viszaak ga beginnen en een logo wil deponeren met 4 haakjes in de vorm van een kruis. Ik denk dat er bezwaar aangetekend wordt.

Dat de Zwarte piet van 1850 met kroeshaar, rode lippen, dom en een raar krom accent is geëvolueerd is duidelijk. Gelukkig is in de jaren  70 het rare taaltje verdwenen, omdat we ons enigszins schaamden voor alle Surinamers die in Nederland kwamen. Later werd de knecht omgetoverd tot allerlei functies als hoofd-piet, pakjes-piet enz. En ook werd de roe en de zak afgeschaft. Waarom niet nu dat laatste zetje van blanke baas en zwarte knecht opheffen en het 1 groot vrolijk kleurijk kinderfeest maken. Als we deze stap niet durven te zetten, zal één van onze kinderen over 30 jaar ook weer zo’n stukje schrijven, terwijl als je met het verleden afrekent, je de eerstkomende decennia af bent van deze steeds weer opborrelende kwestie. Hergé maakte in de jaren 30 van de vorige eeuw Kuifje in Congo, later Afrika. In dit album werden veel scènes weergegeven die we we nu als racistisch zouden beschouwen. Later gaf hij toe dat dit ook zo was maar dat hij zich enkel gebaseerd had op wat zijn omgeving over de Kongolezen vertelde en verontschuldigde zich hiervoor. Nu wij nog.

Eerste Kamer te koop

Eerste kamerHet zal niemand zijn ontgaan dat vanmorgen 6:00 uur onze tijd de Amerikaanse overheid op slot is gegaan, de zogenaamde “Shutdown”. Enkele uren geleden zijn vele niet-elementaire onderdelen van de overheid gesloten. Achthonderdduizend ambtenaren zijn naar huis gestuurd, musea en parken gesloten, burgerpersoneel van defensie onbetaald naar huis gestuurd. Dit alleen al zijn 1,4 miljoen mensen, maar ook onderdelen als NASA en voedselprogramma’s liggen stil. Dit alles omdat een paar aan het pluche vastzittende politici hun eigen toekomst belangrijker vinden dan het welzijn van heel Amerika.

De democraten zijn in Amerika al 50 jaar bezig om naar Europees voorbeeld een zorgverzekering van de grond te krijgen. Na alle strijd, die zelfs tot in het hoger rechtsgebouw is gevoerd, gaan ze dit nu echt niet meer uit handen geven. Hoewel zelfs de meeste republikeinen beseffen dat ze deze strijd hebben verloren, is er een heel klein groepje van de zogeheten Tea party uit het zuiden van Amerika, die in het Huis van Afgevaardigden, oftewel het Congres, zeg maar onze Eerste Kamer, weigert deze strijdbijl te begraven. De belangrijkste reden van deze draconische zet van een klein groepje republikeinse congresleden is hun herverkiezing volgend jaar. In het zuiden van Amerika zijn er republikeinen die zo hard van leer trekken tegen de Obamacare dat ze steeds meer conservatieve kiezers achter zich krijgen en waarschijnlijk in 2014 gekozen zullen worden in het congres. Uit angst voor deze ontwikkeling en uit vrees hun baantje te verliezen, zetten ze nu heel Amerika het mes op de keel om hun pluche te bewaken. (Alleen als Obamacare gedeeltelijk van tafel gaat, stemmen we in met de nieuwe begroting.) Gelukkig zien ook meer gematigde republikeinen in dat dit heel slecht is voor Amerika.

Deze schandalige actie is mogelijk, omdat hier het congres wordt misbruikt om politiek te bedrijven. Net zoals dat bij ons steeds vaker het geval is. De Tweede Kamer is bedoeld als politiek huis en de Eerste Kamer, als goede traditie, is meer Chambre de réflexion (beschouwende taak). Het is waar dat de Eerste Kamer bijna dezelfde rechten heeft als de Tweede Kamer, geen recht op amendement en geen recht op indienen van nieuwe wetsvoorstellen, maar in de geest bedoeld om te controleren op deugdelijkheid van wat in de Tweede Kamer gemaakt wordt. De laatste jaren is de Eerste Kamer, vooral met minderheidskabinetten, steeds meer een verlengstuk geworden van de Tweede Kamer. Binnen mijn vriendengroep, dat een pallet bestrijkt van SP tot VVD, hoor ik uit alle gelederen veel bezwaar tegen het handelen van de Eerste Kamer. Het kan niet zijn dat vanuit een instituut dat op zeer mistige wijze via formules, gelinkt aan de Provinciale Staten verkiezingen, senatoren op het pluche helpen ons land regeren. Aangezien Pechtold van D’66 bij de laatste beschouwingen een voorstel heeft neergelegd om de rol van de Eerste Kamer opnieuw te bezien, en deze door Rutte is geaccepteerd, zou ik ze willen adviseren zich wat rustiger te gedragen.

Er zijn meerdere oplossingen voor de rol van de Eerste Kamer mogelijk. Of ze worden opgeheven en de rol van toetsing van wetten wordt opgepakt door de rechter. Deze is prima in staat om wetgeving te controleren op rechtmatigheid. Tweede maatregel zou kunnen zijn dat de rechten van de Eerste Kamer worden ingebonden tot alleen maar adviserend. Ook zou kunnen worden gedacht aan directe verkiezingen, maar als dit gebeurt gelijk met de verkiezingen van de Tweede Kamer, dan heb je eigenlijk twee gelijke Kamers en als je dit op een ander moment doet is de kans groot dat we weer dezelfde problemen krijgen. Voor mij is wel duidelijk dat de Eerste Kamer langzaam bezig is zijn eigen graf te graven en zich net zo belachelijk te maken als het groepje Tea Party in Amerika. Een regering behoord verantwoording af te leggen bij de Tweede Kamer (het volk) en niet bij een mistig gekozen stel senatoren.