3D Angst

3d wapenOp de Hogeschool van Amsterdam is het 3D printen van een pistool stopgezet door het College van Bestuur. Enkele leraren op de school wilden met de van internet geplukte software het wapen ook echt printen, om met de leerlingen de discussie rondom vrijheid van informatie aan te gaan. Wat mij betreft een wat rare redenering, omdat je altijd de vrijheid hebt om over deze ethische vraag met elkaar van mening te wisselen. Waren het niet onze ouders die ons als kleine kinderen al leerden dat je niet hoeft te zwemmen om te weten dat je er nat van wordt. Dus zonder hem werkelijk te printen heb je, naar mijn mening, dezelfde discussie. Dat het de gemoederen bezig houdt in Nederland, en de rest van de wereld, blijkt wel uit het feit dat de Amerikaan, die het lukte om de eerste te fabriceren en af te schieten, waarschijnlijk vervolgd gaat worden door de Amerikaanse overheid. Nu deze techniek, hoewel in de kinderschoenen, wel een werkelijkheid begint te worden, is het verstandig om als samenleving hier naar te kijken en er afspraken over te maken.

Als je het wat nader gaat bekijken, zijn deze afspraken eigelijk al lang geleden gemaakt en vastgelegd in de wapenwet. Volgens deze wet is het in bezit hebben van wapens (iets waar een projectiel mee kan worden afgevuurd) en nep-wapens, die er uitzien als echt en bedreigend kunnen zijn, beide reeds verboden. Dat je met een 3D printer een deel van een wapen kunt maken, is niet anders dan een draaibank waar dit ook mee kan, maar om deze machines daarom te verbieden, lijkt me onzin. Ook moeten we ons bedenken dat een kogel nog altijd een chemisch proces is en niet geprint kan worden. Dat iets kan, wil nog niet zeggen dat we daarom hier angst voor moeten hebben. Nog maar enkele weken geleden zijn er in Boston doden gevallen door een snelkookpan en nog iets langer geleden zijn er bijna vliegtuigen opgeblazen door een onderbroek en een schoen. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar mijn angst voor snelkookpannen, schoenen en onderbroeken is hier niet dramatisch van toegenomen. We hoeven niet alles te zeggen wat we denken en we hoeven ook niet alles te doen wat we kunnen. Deze zeer dunne scheidslijn wordt gelukkig maar zelden door mensen overschreden maar, hoewel nog zo klein, brengt dit toch zo’n groot angstbeeld voort in de samenleving, dat de gemoederen hoog oplopen. Als we het fenomeen ‘er is kans dat’ wat meer zouden omarmen, zou dit zoveel onnodige angst schelen.

Wat mij uiteindelijk nog het meest verbaast en intrigeert in deze discussie, is het voornemen van de Amerikaanse overheid om deze maker van het eerste 3D wapen te gaan vervolgen. Want dan vraag ik mij direct af, waarom? Nog maar net hebben ze daar het verlies van Obama achter de rug, die het wapenbezit wilde inperken. Op een leuke zondagmiddag kan je op vele NRA braderieën de meest dodelijke attributen, die je maar wilt, aanschaffen? Ooh, maar natuurlijk, dat zal het zijn. Het is natuurlijk ethisch heel fout om een industrie, waar miljarden in omgaat en waaraan mensen een goede boterham verdienen, om zeep te helpen. Als straks John zelf aan de keukentafel de Amerikaanse trots gaat zitten printen, waar blijven we dan? Dit is economisch onverantwoordelijk. Democraten waren het weken geleden, die de wapenwet wilde aanscherpen en republikeinen, die hier een stokje voor staken. Ik voorzie nu republikeinen, die het printen van wapens willen verbieden en democraten, die wegens vrijheid van informatie dit willen toestaan. Wat is politiek toch leuk.

Samira Bouchibit

samira_zwMag ik u voorstellen, Samira Bouchibit. Deze Nederlandse van Marokkaanse afkomst heeft van 2006 tot de val van kabinet Balkenende IV in 2010 voor de PvdA in het  parlement gezeten. Voordat ze haar politieke roeping volgde was ze reeds bekent als columniste, programmamaker en presentatrice. Nu wil ik u graag even terug nemen naar begin 2010, een koude februariavond In Haarlem. Volgens mij zat ik DWDD te kijken toen de telefoon ging. “Goedenavond meneer Pos, u spreekt met Samira Bouchibti van de PvdA”. Ik ben meestal niet zo bescheiden, maar was nu toch wel een momentje stil. Misschien zullen vele mensen trotser zijn als Hennie Huisman of Frank Masmeijer of hoe heten ze allemaal voor de deur staan, ikzelf ben best wel even geïmponeerd als een Tweede Kamerlid mij opbelt. Er ontstond een vurig, maar zeer prettig gesprek tussen ons en voordat ik het wist, hing ik op en was het zo’n half uur later.

Nu dan de reden van haar telefoontje. Al jaren was ik lid van de PvdA, maar ik was ook al vaak zeer ontevreden met mijn partij, vanwege diverse redenen. Natuurlijk kun je het niet overal mee eens zijn, maar keiharde verkiezingsbelofte zijn dingen, die je in mijn ogen niet kan breken. Begin 2010 speelde het vertrek van Nederland uit Uruzgan in Afghanistan. Hoewel de PvdA zeer stellig had beloofd te stoppen met deze missie, zag het er naar uit dat de draai eraan kwam, en om het kabinet te redden, er toch zou worden ingestemd met verlenging van het verblijf. Dit was een reden, niet alleen voor mij, maar ook voor heel veel andere leden, om mijn lidmaatschap van de PvdA op te zeggen. Ik moet zeggen, het siert in mijn ogen de partijtop, dat ze na deze massale opzeggingen, allen de telefoon hebben gepakt en alle opzeggers hebben gebeld om het standpunt uit te leggen. Tot mij grote verbazing kon Samira mij overtuigen dat niet alles is wat het lijkt en dat Bos wel degelijk vast zou houden aan de verkiezingsbelofte, ook als daardoor het kabinet zou vallen. Hierna hebben we nog best lang gepraat over socialistische idealen en ook het woord principes is vaak nog langsgekomen. Met een opgelucht hart legde ik de hoorn op de haak en heb die avond nog de partij een email gestuurd dat ik mijn opzegging introk.

Nu, deze morgen, lees ik het volgende bericht. “Oud-PvdA-Kamerlid Bouchibti stapt over naar VVD”. Mijn verbazing is zo groot dat ik het bericht wel drie keer heb gelezen om deze waarheid bij mij binnen te laten komen. Is dit dezelfde vrouw waar ik drie jaar geleden zo’n fijn gesprek mee had over socialistische idealen? Wat moet ik met deze informatie? Zijn de PvdA en de VVD elkaar inmiddels zo dicht genaderd dat uitwisseling geen probleem meer is? Als ik kijk naar de besluitvorming van de laatste tijd, zal ik zeker geneigd zijn dit met ja te beantwoorden. Als ik echter kijk naar de beginselen van de twee, is voor mij zo’n overstap onmogelijk te rijmen. Als ik haar niet persoonlijk had gesproken en haar vurig had horen pleiten voor het socialisme, had ik niet gezegd wat ik nu wel zeg. Volledig ongeloofwaardig! Van Ajax naar PSV als voetballer, geen probleem in mijn ogen. Alleen geld en status op het veld zijn leading voor een beroepsvoetballer. Maar als niet meer je principes, maar blijkbaar status leading worden in de politiek, is voor mij elke vorm van geloofwaardigheid weg. Ben benieuwd wanneer ze de eerste VVD-er belt om uit te leggen hoe belangrijk de volgende punten zijn: illegaliteit strafbaar stellen, niet tornen aan de hypotheekrenteaftrek, veel bezuinigingen in de zorg, meer geld naar veiligheid en blauw op straat. En als allerbelangrijkste: geen verder bezuinigingen op defensie zodat we weer in volle sterkte op de volgende missie kunnen gaan.