De Correspondent?

CorrespondentMet belangstelling heb ik een paar dagen geleden gekeken naar DWDD met als item de lancering van het nieuwe digitale opinieblad “De Correspondent”. Nu, drie dagen later ben ik er nog steeds niet uit of ik hier lid van wil worden of niet. Diverse voor- en tegens hebben zich inmiddels meester gemaakt van mijn gedachten. Bij mij werkt dan vaak maar één ding, en dat is mijn weerspiegelingen opschrijven, waarna ik veel beter tot een oordeel kan komen. Is dit initiatief echt zo vernieuwend als ze zeggen te willen worden of is het uiteindelijk oude wijn in nieuwe zakken? Natuurlijk zullen we dit over enkele maanden pas weten, maar een afweging maken aan de hand van veronderstellingen en beloftes kan geen kwaad, lijkt me.

Waarom zou ik voor iets betalen dat op internet staat? Als pionier van internet ben ik groot voorstander van vrijheid en openheid op het net. Steeds meer komen er sites waar je voor moet betalen om geheel of gedeeltelijk het product te consumeren. Staat dit mijn vrijheid op internet in de weg? Nou eigenlijk niet omdat er meer dan genoeg overblijft om gratis tot je te nemen. De opiniebladen die we kopen in de winkel zijn ook niet gratis en dat deze, maar ook bijvoorbeeld de kranten nieuwe vormen zoeken om de consument te bedienen, en daar ook nog eens een verdienmodel aan te koppelen, lijkt logisch. Dat er op veel plekken op het net geroepen wordt dat het gratis zou moeten zijn, is niet met droge ogen te verdedigen. Geef mij aan, waar je voor kwaliteit, die dagelijks genuttigd wordt, niets betaald. Nee, de betaal vorm kan ik wat mij betreft wel accepteren, maar wat me meer zorgen maakt, is de vernieuwing. Ja een nieuwsvorm van kwaliteit, zonder reclame, dat is op zich wel vernieuwend, maar is dat vol te houden?

De belofte is dat ze met 15.000 abonnees à 60 euro kunnen beginnen, maar voor hoelang? Er wat langer over nadenkend zullen er meer volgen met dit concept en de spoeling zal waarschijnlijk alleen maar dunner worden. Wanneer komt de verleiding om een banner van een frisdrank te gaan plaatsen of een artikel te schrijven over een heel handige gadget, dan weer tevergeefs op zoek naar nieuwe leden? Nu zegt initiatiefnemer Rob Wijnberg op de site Onze leden geven ons bestaansrecht. De extra inkomsten van advertenties verdwijnen vaak rechtstreeks in de portemonnee van eigenaren, niet in de versterking van de redactie”, Als het punt bereikt wordt, dat er een keuze moet worden gemaakt om de abonneekosten te verhogen of om een kleine advertentie te plaatsen, zie ik de volgende verklaring over, zeg 1,5 jaar, al voor me. “Waar bij andere media extra inkomsten verdwijnen in de zakken van de eigenaren wordt het bij ons dit geheel geïnvesteerd in kwaliteit verbetering”. 

Eigenlijk moet ik wel concluderen dat het vernieuwend is vanwege het ontbreken van reclame. Of dit vol te houden valt, zal de toekomst uitwijzen. Is dit voor mij belangrijk? JA. Mijn Facebook is bijvoorbeeld maagdelijk wit links en rechts vanwege het prachtige programma Adblock. Dus de conclusie is, ik ga zo naar de site, wordt lid en wens alle initiatiefnemers succes en hoop dat mijn verwachtingen niet zullen uitkomen. En als ik ongelijk mocht krijgen, was ik, net als bij de opkomst van internet, een pionier die er als één van de eerste bij was.

Advertenties

SGP en godslastering

staaijMorgen gaat de Tweede Kamer stemmen om het verbod op godslastering, “artikel 147”, af te schaffen. Deze wet is in 1932 ingevoerd door Minister van justitie Jan Donner, de grootvader van de latere minister Piet Hein Donner. De wet werd bijvoorbeeld gebruikt in het proces tegen Gerard van het Reve, die in 1966 in “Dialoog, een tijdschrift voor homofilie had geschreven dat hij met God de liefde had bedreven, die was teruggekeerd als ezel. Met artikel 147 in zijn handen vroeg kamerlid van Dis van de SGP in kamervragen voor vervolging van het Reve vanwege zijn uitlatingen. Na een lang proces werd hij uiteindelijk door de Hoge Raad vrijgesproken. In 1995 is met het artikel nog eens tevergeefs geprobeerd Theo van Gogh te veroordelen. In 2002 was het de  dierenbescherming vanwege een poster rondom kerst met erop Maria met een dood konijn en de tekst “Zalig Kerstmis” en “Maak het niet te wild”. Maar ook hier moest de eiser bakzeil halen.

In vele landen wordt deze wet of van bijna gelijke strekking gebruikt om de vrijheid van meningsuiting in te perken. Om deze reden besloot het Verenigd Koninkrijk al in 2008 om de wet af te schaffen. Vorig jaar nog werd vanwege godslastering de meidenpunkband  “Pussy Riot” in de cel gegooid. In 2009 kwam o.a. Boris van der Ham met een initiatiefwet om artikel 147 af te schaffen. In 2011 kwam de wet niet door de kamer, omdat de VVD zijn steun introk, omdat ze binnen het vorige minderheidskabinet de steun nodig had van de SGP en deze niet voor het hoofd wilde stoten. Morgen lijkt het er nu op dat er toch een meerderheid is voor de wet en dat artikel 147 toch tot groot verdriet van de SGP zijn langste tijd heeft gehad. Maar is het zo logisch dat de SGP tegen is? Even terug in de tijd.

In de jaren twintig waren het vooral de communisten die in het tijdschrift  “De tribune” ‘godsdienst een opium voor het volk’ noemde. Ook gebruikten ze termen als ‘Christus op de mestvaalt’. Vanwege deze uitlatingen kwam Donner in 1932 met het voorstel om smadelijke godslastering strafbaar te stellen. Hoewel er een meerderheid was voor deze wet, was er ook een partij tegen het invoeren van deze wet, de SGP. Deze op protestante leest geschoeide partij had namelijk in het zeer verzuilde Nederland een bloedhekel aan de  katholieke zuiderburen. In die tijd vonden ze het heerlijk om deze Katholieke ouwel etende losbollen voor alles en nog wat uit te maken. De grote angst was dat met deze wet ze zouden worden aangeklaagd wegens beledigingen.

U ziet, het kan verkeren. In 1932 nog tegen het invoeren van de wet en in 2013 tegen het afschaffen van de wet. De katholieke vijanden van weleer zijn nu de broeders in de strijd tegen de ontkerkelijking. Dus even in een notendop. Als ik zelf kan worden veroordeeld wegens laster, dan heb ik de wet niet nodig, maar kan ik iemand anders veroordelen voor laster, dan is hij heel handig. Geloof me, met deze kennis uit het verleden zal ik een nog grotere glimlach opzetten als morgen deze wet zal worden afgeschaft. Nu alleen nog even hopen dat vannacht Kees van der Staaij niet Rutte en Samsom belt om de wet toch weer in de strijd te gooien van de arena die Eerste Kamer heet.

Het echec van Hilversum,

NPOZoals mijn dag vandaag begon, hoop ik dat het einde een stuk prettiger zal zijn. Met als eerste constatering dat de winter weer terug is van weggeweest, blijkt dat in Hilversum sommige mensen een zonnesteek te hebben opgelopen. Soms zijn er van die nieuwsberichten die mij zo kwaad maken, dat alleen even een kop koffie inschenken en tot 10 tellen helpt om de rust weer enigszins terug te vinden. Henk Hagoort en zijn mede bestuurslid van de NPO Shula Rijxman hebben in hun wijsheid besloten dat Nederland 1, 2 en 3 voortaan NPO 1, 2 en 3 gaan heten. Ditzelfde gaat gelden voor de radio die de toevoeging NPO erbij krijgen. Dus NPO-radio 1, 2 en 3.

Deze rond de Balkenendenorm betaald wordende bestuurders weten dit in een tijd van crisis nog uit te leggen ook. Ja, weet u, we dreigen de slag met Youtube, Google en Apple te verliezen, dus daarom is deze naamsverandering nodig. Dus, nadat eerst voor 100.000 euro de naam NPO.nl was aangekocht van de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie (dit is echt geen 1 april grap), komt er nu nog een verdere uitrol-actie, die waarschijnlijk ook nog enkele tonnen gaat kosten. Mag ik u er misschien even op wijzen dat deze zelfde man, Henk Hagoort, enkele maanden geleden de politiek beschuldigde, dat verder bezuinigen op de publieke omroep heel veel schade zou berokkenden aan de kwaliteit. Nee, dan is dit een heel goed voorbeeld, hoe je wel verstandig met geld omgaat.

In mijn jeugd ben ik, zoals de meesten van ons, opgegroeid met Hilversum 1, 2 en 3. Deze namen hebben aan de zenders gehangen van 1947 tot en met 1985. Marketing technisch is er wel wat voor te zeggen om dit te veranderen. Zo gauw een merk een land bediend of zelfs de grens overgaat, is het handig ook een naam te dragen, die overal kan worden gebruikt. De Drentse bla bla maatschappij is niet handig bij werkzaamheden in Limburg. Dus Radio 1 in plaats van Hilversum 1 was ineens van iedereen, en ook zo duidelijk dat niemand daar echt onbegrip voor had. Des al niet te min heeft het bij mij nog jaren geduurd voordat ik automatisch Radio 1 zei en niet Hilversum 1. Maar wat is in hemelsnaam de geld verspillende reden om Nederland 1 te veranderen in NPO 1? Nederland 1 is leading, staat voor ons allemaal en is voor iedereen duidelijk. Maar NPO is een afkorting, een B-merk en kan zo in het rijtje SBS, RTL, TLC enz.

Nu mijn woede over deze meer dan onzinnige actie iets is afgenomen, vraag ik mij echt af of er iemand over enkele jaren NPO 1 of NPO-radio 1 zal zeggen. Mijn hoop is in deze echt gericht op de politiek, met als vraag deze bespottelijke actie terug te draaien en sterker nog, om de bestuursleden te ontslaan wegens falend functioneren. Respect dwing je af door inhoud en handelen en niet door de naam die je er aan hangt. In commentaren is te lezen dat vele omroepbazen en bestuurders ook tegen zijn maar waarschijnlijk uit angst voor hun baantjes anoniem wensen te blijven. Ook dit is trouwens vrij verwerpelijk. Geld verdienen van de belastingbetaler, maar als iets de publieke zaak zou kunnen schaden, dan prevaleert baan boven algemeen belang. Maar ja, wat is nieuw? Nee, als je als NPO vrienden hebt als Henk & Shula, heb je geen vijanden meer nodig. De kans is erg groot dat bij de volgende verkiezingen alle partijen flink willen bezuinigen op de publieke omroep.

Voetbal steun

Voetbal steunVandaag viel er te lezen in de kranten dat Brussel onderzoek gaat doen naar de eventuele steun van de gemeente Eindhoven aan voetbalclub PSV. Ook wordt gekeken naar steun door gemeentes aan de voetbalclubs NEC, MVV, Willem II en FC Den Bosch. Eindhoven heeft in 2011 voor bijna 48,4 miljoen de voetbalgronden aangekocht en heeft deze in erfpacht weer terug gegeven aan PSV. Naar mijn idee is dit onderzoek geheel overbodig, omdat zo’n zelfde onderzoek al enige jaren geleden is gedaan in Madrid. De commissie Luder onderzocht de aankoop van de gemeente Madrid van het trainingsveld van Real Madrid voor het bedrag van 500 miljoen euro. U leest het goed, 500 miljoen voor een stukje grasveld. Hoewel natuurlijk iedereen kan bedenken dat dit verkapte steun is, konden ze er toch juridisch geen voet tussen krijgen en bewijs van grootschalige overheidssteun ontbrak. Zou Eindhoven nu zo dom geweest zijn om het anders te doen dan Madrid?

Wat ik veel erger vindt is dat de EU met als instrument de ECB (Europese Centrale Bank) eigenlijk precies hetzelfde doet als waar ze Eindhoven van beschuldigen. De Spaanse banken bleven de laatste jaren maar geld uitlenen aan de topclubs, met als gevolg dat met het starten van de crisis in Europa, de clubs voor miljarden schuld hadden bij de banken. Om als voorbeeld te nemen de La Caixa bank, dit is de huisbank van Barcelona. Deze bank vroeg de ECB om 18 miljard steun, zonder dat deze hem opdroeg om de uitstaande leningen bij de club op te eisen. Nog gekker werd het bij Bankia, de bank van Real Madrid, die Ronaldo als onderpand gaf voor het verkrijgen van de lening bij de ECB. Als dus straks  de bank failliet gaat, zijn wij allemaal als euro landen een beetje eigenaar van Cristiano?

Als je er goed over nadenkt, is het natuurlijk meer dan belachelijk dat een land dat feitelijk zwaar in de problemen zit, wel dominerend is op voetbalgebied, zowel landelijk als op clubniveau. Zonder al deze directe steun van de ECB aan de Spaanse banken hadden we gisteren echt niet naar Real Madrid in de Champignons League zitten kijken. Wat mij betreft mag Brussel elke steun vanuit overheid aan de zeer commerciële tak, die voetbal heet, verbieden. Maar kijk dan ook even naar je eigen handelen en zorg er wel even voor dat er niet een paar vingers naar Brussel/Frankfurt wijzen. Als liefhebber van het voetbal wil je toch dat talent en clubliefde de toon aangeeft, in plaats van talent en geldzucht.

Toch gloort er licht aan de horizon. Voor het seizoen 2013/2014 wil de UEFA in het kader van financiële fairplay, clubs met te grote schulden verbieden mee te doen aan de Europese competities. Door de  veel minder soepele houding van de Spaanse banken naar de clubs, onder andere vanwege verlaging van hun ratings, hoeven ze hier niet meer aan te kloppen. Verder is er veel onvrede bij de Spaanse voetballers, omdat meer dan driekwart van de toppers steevast te laat betaald worden. Dit heeft in het begin van het vorige seizoen nog geleid tot uitstel van de Spaanse competitie totdat alle salarissen betaald waren. Dit ziet eruit als een goede ontwikkeling en nu is het maar te hopen dat de UEFA zijn rug recht houd. “Put Your Money Where Your Mouth is’ lijkt me in deze een prima passende uitspraak.