Overpeinzing

denkerZo, op het einde van het jaar, vraag je jezelf af, is er nog iets wezenlijks veranderd in 2012 of zijn er dingen gebeurd, die duidelijk maken dat we er nog ver weg van zijn. Om met dit laatste te beginnen is wel duidelijk dat de gemiddelde Amerikaan iets anders denkt over het in bezit hebben van wapens dan de gemiddelde Europeaan. Ik, en vele met mij, zouden denken dat het bloedbad in Newtown wel eens een ommekeer zou kunnen zijn en de wapenwet in de US aangescherpt zou kunnen worden. Vandaag is bekend geworden dat juist meer Amerikanen dan ooit tegen het inperken van de wapenwet zijn. Daar staat tegenover dat Obama veel strengere regels heeft ingevoerd voor de uitstoot van Amerikaanse auto’s en dat hij als eerste President openlijk zijn steun heeft betuigd aan het homohuwelijk. Dus deze twee dingen geven dan wel weer hoop op verandering.

Wat betreft het homohuwelijk zie ik wel positieve ontwikkelingen. Natuurlijk zagen we de laatste weken de Paus met middeleeuwse uitspraken hierover, maar vraag jezelf wel af waarom hij dit deed? Zijn expliciete uitspraken en steunbetuiging aan de Franse opperrabbijn Gilles Bernheim, die zich vel verzet tegen het homohuwelijk in Frankrijk, is het werkelijke verhaal achter deze acties. Binnen enkele weken komt president Hollande met nieuwe wetgeving, die huwelijk en samenlevingscontracten voor gelijke seksen mogelijk maakt. Ik zie hier een positieve verandering en een achterhoedegevecht van een steeds kleiner wordende wereldmacht.

Was het in het begin van dit jaar nog erg onduidelijk waar het naartoe zou gaan met de EU en in het bijzonder met Griekenland, nu aan het einde van dit Europees zeer bewogen jaar, lijkt er toch licht aan het einde van de tunnel. De monden spreken steeds meer dezelfde taal en het ziet er naar uit dat Griekenland toch binnen de familie kan blijven en dat stemt mij blij en zie ik als positief.Op wetenschappelijk gebied staan ons ook grote veranderingen te wachten. In Japan zijn ze er dit jaar in geslaagd om mensenhaar te laten groeien uit haarstamcellen, die waren getransplanteerd onder de kale huid van een muis. Of deze verandering nou helemaal positief is, lijkt me nog iets te vroeg om te concluderen, maar dat dit voor vele oplossingen op bestaande afwijkingen en ziekte zal leiden mag duidelijk zijn. Op sportgebied was 2012 het eerste jaar met een Olympische Spelen, waarbij alle deelnemende landen ook vrouwelijke deelnemers kenden. Ook dit kunnen we zien als een grote stap voorwaarts.

In het dierenrijk hebben we helaas in 2012 afscheid moeten nemen van de zwarte zachtschild schildpad. Blij kunnen we mededelen dat de al 38 jaar uitgestorven gewaande Chelonoidis elephantopus schildpad op de Galapagoseilanden weer gezien is. Dit zal wel altijd in de geschiedenis zo blijven vanwege het recht van de sterkste. Veel zorgelijker is dat het uitsterven van soorten een steeds snellere en dus zorgelijke vaart aanneemt door de oprukkende mens. En als ik nu mijn gedachte laat gaan over de dingen dichtbij, dan hoop ik dat vele dingen blijven, zoals ze zijn, want ik zie mezelf als een zeer bevoorrecht mens. Iedereen die dit mocht lezen, wens ik een zeer goed 2013 toe met vele pieken en zo weinig mogelijk dalen. Tot in het nieuwe jaar.

Advertenties

Huiler

HuilerWat mij toch wel erg verbaast heeft de laatste dagen, is de keuze van nieuwsitems op tv, krant en internet. Je zou zeggen dat alles alleen maar vol zou staan over het doodschieten van 20 kinderen van 6 en 7 jaar, maar nee, dat was niet het geval. De meeste aandacht ging uit naar een gestrande bultrug op een zandplaat in de Waddenzee. Nou heb ik Lenie ‘t Hart altijd al de grootse “huiler” van alle zeehonden gevonden, maar vandaag deed ze me weer eens alle haren overeind doen staan. Het irritante mens weet als eerste vanochtend te melden op twitter dat Johannes, ja, we hebben het beestje zelfs een naam gegeven, in zijn slaap is overleden. Op radio 1 doet ze er nog een schepje bovenop door te stellen dat er mensen waren, die hem dood wilden en dat de politiek om de tafel moet om dit in de toekomst te voorkomen.

Gelukkig heeft de politiek laatst besloten om de subsidie te stoppen, nadat ze Lenie op haar bezemsteel hadden zien vliegen van wad naar wad. Maar dan nog vind ik dat de politiek inderdaad om de tafel mag, maar dan om zeehonden crèche  Pieterburen te sluiten. Al vele wetenschappers hebben inmiddels gewaarschuwd voor het handelen van mevrouw van ‘t Hart. Het blijven opvangen van deze dieren, waarvan de populatie zich inmiddels volledig heeft gestabiliseerd, is volstrekt overbodig en in de toekomst zelfs schadelijk. Dieren worden in de natuur ziek met een reden. Ze sterven om de zwakke dieren uit de populatie te halen. Door ze op te lappen en terug te zetten, verzwak je zelfs de populatie. Professor mariene ecologie Lindeboom  en Ecomare directeur Martin Fröberg waarschuwen hier geregeld voor. Dat de heks uit Pieterburen, sorry, maar heb nu eenmaal een hekel aan dat mens, maar doorgaat heeft zoals zo vaak weer meer te maken met haar eigen uitsterven dan dat van de zeehond.

Maar om nog even terug te komen op Johannes, zielig hé? Volgens laatste schattingen telt de zeer gezonde populatie inmiddels 60.000 bultruggen. Wat een prachtig aantal is voor zo’n groot zoogdier. Het sterven van Johannes heeft dus geen enkele invloed op het voortbestaan van de soort. Maar is dit een argument om niks te doen? Wat mij betreft niet, omdat ieder levend wezen in mijn ogen recht heeft op hulp bij directe nood. Wat dus anders is dan door ziekte regulering van de natuur zelf, zoals bij de zeehonden. Maar probeer te helpen, en als dat niet lukt, helaas, en ga over op de orde van de dag. Laat niet dagen alle media hierover meegenieten. Het blijft nou eenmaal de aaibaarheid die mensen tot dit soort dingen doet besluiten. Je kunt beter in de natuur groot zijn en mooi en krulletjes hebben dan ongewerveld klein en lelijk. Het lijkt de grote mensen wereld wel. Per dag worden er honderden gezonden vissen in Nederland door weldenkende mensen voorzien van haak in lip, als ze geluk hebben en niet in buik of rug belanden, maar ach wat een leed als een bultrug een verkeerde afslag neemt.

Sorry maar in mijn ogen is dat wat er gebeurd is afgelopen week in de Waddenzee niet zielig. Wat ik wel zielig vindt is dat mensen als Lenie de heks Johannes gebruiken om hun eigen verborgen agenda mee te vullen. En nu moet ik echt stoppen, omdat ik net lees dat ze in Den Helder van plan zijn een stille tocht te gaan houden voor Johannes. Ik ga me nu bezig houden met dingen die er echt toe doen, voetbal.